ساعت دو بعدازظهر است. ناهار خورده شده و چشم‌های نیمی از تیم سنگین است. بیشتر مدیران این ساعت را «افت بازدهی» می‌نامند و با چای و تذکر جبرانش می‌کنند.
در یکی از پروژه‌هایی که اجرا کرده‌ام، قیلوله‌ی کوتاه بعد از ناهار در برنامه‌ی کار آمد. در ارزیابی من، بازدهی و راندمان کاری پرسنل نسبت به قبل حدود ۵۰٪ و رضایت شغلی نیز حدود ۵۰٪ بیشتر شد. این تجربه‌ی یک مجموعه است و پژوهش علمی نیست، ولی ارزش آزمودن در مجموعه‌ی شما را دارد.
پژوهش چه می‌گوید؟
گزارش ۲۰۲۶ گالوپ می‌گوید ۴۰٪ کارکنان جهان روز قبل استرس زیادی داشته‌اند. در صفحه‌ی ایران همین گزارش، ۴۶٪ استرس روزانه، ۳۰٪ خشم و ۴۱٪ غم دیده می‌شود، و ۱۸٪ «شکوفا» هستند.
این اعداد درباره‌ی قیلوله نیستند؛ نشان می‌دهند فشار روزانه واقعی است. گالوپ در تحلیلی دیگر می‌گوید کارکنانی که از کارشان لذت می‌برند، حس می‌کنند کارشان زندگی دیگران را بهتر می‌کند و باور دارند حق انتخاب دارند، رفاه و تعامل بالاتری گزارش کرده‌اند.
ابزار پیشنهادی: قیلوله‌ی قاعده‌مند
این قاعده‌ها پیشنهاد من هستند:
- ۱زمانی ثابت بعد از ناهار و مدتی مشخص، ۱۵ تا ۲۰ دقیقه، با زنگ پایان.
- ۲داوطلبانه: کسی که نمی‌خواهد بخوابد، آرام استراحت می‌کند.
- ۳جایی ساکت و کم‌نور، حتی یک اتاق کوچک یا یک صندلی راحت.
- ۴دو هفته اجرا کنید و پیش و پس از آن چیزی را بسنجید: خطای روزانه، زمان تحویل یا یک پرسش ساده از کارکنان.
همین هفته امتحان کنید
از کارکنان بپرسید: «ساعت چند بیشتر خسته می‌شوید؟» اگر پاسخ بعد از ناهار بود، آزمون دو هفته‌ای را اعلام کنید.
افت بعد از ناهار را با تذکر برطرف نمی‌کنید؛ با طراحی برطرف می‌کنید.
قیلوله‌ی کوتاه و داوطلبانه‌ی بعد از ناهار را دو هفته امتحان کنید و تغییر را بسنجید.
